تاریخ : چهارشنبه, ۳ مرداد , ۱۴۰۳ Wednesday, 24 July , 2024
0
جنایتی که فراموش نخواهد شد!

به مناسبت سالروز شلیک ناو آمریکایی به هواپیمای مسافربری ۶۵۵

  • کد خبر : 12716
  • ۱۲ تیر ۱۴۰۳ - ۱۲:۵۴
به مناسبت سالروز شلیک ناو آمریکایی به هواپیمای مسافربری ۶۵۵

دوازدهم تیر ماه هر مناسبتی که داشته باشد، مردم ایران مرگ جانکداز ۲۹۰ مسافر هواپیمای ۶۵۵ را از یاد نخواهند برد. هر چند مدتها از این واقعه‌ی دلخراش می‌گذرد، با این حال داغ آن هنوز و هم‌چنان تازه است. در روز ۱۲ تیر ماه سال ۱۳۶۷، در حالی که می‌رفت تا آتش جنگ هشت ساله‌ی […]

دوازدهم تیر ماه هر مناسبتی که داشته باشد، مردم ایران مرگ جانکداز ۲۹۰ مسافر هواپیمای ۶۵۵ را از یاد نخواهند برد. هر چند مدتها از این واقعه‌ی دلخراش می‌گذرد، با این حال داغ آن هنوز و هم‌چنان تازه است.

در روز ۱۲ تیر ماه سال ۱۳۶۷، در حالی که می‌رفت تا آتش جنگ هشت ساله‌ی بین ایران و عراق خاموش شود، ۲۷۴ مسافر که ۳۶ نفر آن‌ها از اتباع خارجی بودند، به قصد رفتن به دبی سوار هواپیمای مسافربری غول‌پیکر ایران ایر با شماره‌ی ۶۵۵ می‌شوند. این هواپیمای ۱۶ نفر هم خدمه داشته است. ساعت ده و هفده دقیقه، این هواپیما با تاخیری بیست دقیقه‌ای به پرواز درمی‌آید. خلبان این هواپیما کاپیتان محسن رضائیان است که خلبانی باتجربه به حساب می‌آید.

هواپیمای ۶۵۵ بدون هیچ مشکلی محدوده‌ی هوایی ایران را پشت سر می‌گذارد و وارد حریم هوایی امارات می‌شود و از این لحظه بعد است که فاجعه رقم می‌خورد. ناو وینسنس آمریکا بعد از انجام یک ماموریت در حال برگشت است که خبردار می‌شود برخی نیروهای ایرانی با قایق‌های تندرو در منطقه هستند. ناو جنگی وینسنس برای مقابله آن‌ها گسیل می‌شود. در حالی که درگیری در دریا به وجود آمده است هواپیمای ۶۵۵ ایران ایر بدون خبر از این وقایع در آسمان در حال طی مسیر خودش است. به گفته‌ی آمریکایی‌ها چندین عامل دست به دست هم می‌دهند تا رادار ناو وینسنس هواپیمای مسافربری را هواپیمای جنگی و مهاجم تشخیص دهد و با شلیکی مرگبار، موجبات انفجار و سقوط آن را فراهم سازد.

در این فاجعه تمام مسافران و خدمه‌ی پرواز جان به جان آفرین تسلیم می‌کنند. هر چند آمریکا با قبول اشتباه و پرداخت خسارتی ۱۳۲ میلیون دلاری سعی می‌کند این لکه‌ی ننگ را پاک نماید ولی نه تنها ایرانی‌ها بلکه جامعه‌ی جهانی این جنایت را هرگز فراموش نخواهند کرد و اتلاق اشتباه به آن هم چیزی از بار جنایت آمریکا در این حادثه، نخواهد کاست. چه این‌که حضور ناو آمریکایی و کلا نیروهای متخاصم آمریکایی در منطقه‌ی خلیج فارس هیچ توجیهی ندارد و حتی برخی آمریکایی‌های بلند مرتبه مثل دریادار یوچین لاروک نیز به این مسئله اذعان کرده‌اند. وقتی بین ایران و آمریکا جنگی وجود ندارد چرا باید یک ناو جنگی با نام وینسنس در آب‌های نیلگون خلیج‌فارس حضور داشته باشد که تازه شلیک اشتباهی هم انجام دهد؟! از طرف دیگر در هیچ دادگاهی هیچکدام از عوامل ناو آمریکایی به خاطر اشتباه جنایت‌آلودشان محکوم نشدند و نه تنها محکوم نشدند بلکه کاپیتان وینسنس و فرمانده آن که دستور شلیک را صادر کرده بود بعد از بازنشستگی مدال هم گرفت.

به هر حال پرواز ۶۵۵ با ۲۹۰ انسان اعم از کودک و پیر و مرد و زن، در درون آن به کلی متلاشی شد. موشکی که با دستور ناخدا ویلیام راجرز به هواپیمای مسافربری شلیک شد استاندارد ۲ بود. با شلیک این موشک هواپیمای مسافربری ۶۵۵ ایران ایر از روی رادارها محو شد و در دریا سقوط کرد. ایرانیان به محض اطلاع از این حادثه‌ی وحشتناک تیم‌های نجات را به راه انداختند تا شاید بتوانند بازماندگان این حادثه را نجات دهند. ۸۰ غواص کارآزموده و دو ناو و چند بالگرد و هواناو در این عملیات جستجو و نجات شرکت کردند. خبرنگارانی از تمام جهان خود را به محل فاجعه رسانده بودند تا از نزدیک ماوقع را گزارش کنند. حجم فاجعه به گونه‌ای بود که نه تنها غواصان بلکه خدمه‌ی ناوها و خبرنگاران نیز تحمل دیدن آن را نداشتند. بدن‌های تکه‌تکه شده در گستره‌ی بزرگی از دریا رها شده بودند. اجزای هواپیما و وسایل مسافران لای بدن‌های تکه‌تکه شده‌ای که از زور گرمای تابستانی خلیج فارس متورم شده بودند، صحنه‌هایی عجیب و وحشتناک خلق کرده بود. با تمامی تلاش‌ها فقط جسد ۱۷۸ نفر پیدا شد. از ۱۱۲ نفر باقی مانده هرگز نشانی یافت نشد.

ایران بعد از این ماجرا در تاریخ ۱۴ تیر ماه سال ۶۷، یعنی چهار روز بعد نامه‌ای به شورای امنیت نوشت و درخواست نمود تا جلسه‌ای در مورد این حادثه و رسیدگی به آن برگزار گردد. یازده روز بعد در تاریخ ۲۵ تیر جلسه‌ی شورا تشکیل شد و علی‌اکبر ولایتی به نمایندگی از ایران در این جلسه حضور یافت تا از حق کشته شدگان دفاع و طرف مقابل یعنی آمریکائی‌ها را بازخواست نماید. نماینده‌ی آمریکایی‌ها در این جلسه جرج بوش بود ک در آن دوران معاونت ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. او با گستاخی تمام به جای پرداختن به موضوع اصلی که سقوط هواپیمای ۶۵۵ بود، به قبول نکردن قطعنامه‌های شورای امنیت مبنی بر پایان جنگ پرداخت و متاسفانه اکثر اعشای شورای امنیت نیز با او همراهی نمودند هر چند که در نهایت با صدور قطعنامه‌ی ۶۱۶ شورای امنیت در سی‌ام ژوئیه سال ۱۹۹۰ تمامی اعضا در مورد حادثه ابراز تاسف نمودند و با تشکیل کمیته‌ی حقیقت یاب موافقت کردند.

در این فاجعه‌ی غم‌انگیز ۲۳۸ مسافر و ۱۶ خدمه‌ی پرواز که همگی ایرانی بودند جان به جان آفرین تسلیم کردند و علاوه بر آن‌ها ۳۶ تبعه از کشورهایی مثل امارات و هند و پاکستان نیز جان خود را از دست دادند.

یاد جان‌باختگان این فاجعه گرامی باد!

لینک کوتاه : https://faslnews.com/?p=12716

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.